Woorden die opnieuw tot leven komen

Sommige woorden laten zich niet zomaar vergeten. Ze blijven bestaan, ook wanneer de jaren verstrijken.

Al sinds het eind van de jaren zeventig schrijf ik gedichten. Een deel daarvan verscheen in dichtbundels, andere teksten bleven jarenlang ongebruikt liggen. Nu krijgen verschillende van die gedichten een tweede leven. Niet langer uitsluitend als woorden op papier, maar als songteksten, gedragen door melodieën, klanken en stemmen.

Daarbij ontdek ik iets bijzonders: een gedicht dat meer dan veertig jaar geleden werd geschreven, kan vandaag ineens een heel andere lading krijgen wanneer het wordt gezongen. Soms blijft de oorspronkelijke tekst volledig intact, soms vraagt de muziek om een kleine aanpassing.

Naast deze herontdekte gedichten schrijf ik ook nieuwe teksten, speciaal voor muziek.

Ook de muziek is doorgaans van mijn eigen hand. Melodieën, muzikale ideeën en composities werk ik verder uit en verfijn ik met behulp van moderne muzikale software en digitale technieken. Die technologie biedt mij nieuwe mogelijkheden om te experimenteren met arrangementen, instrumentatie, klankkleuren en zang.

Maar uiteindelijk begint het allemaal bij hetzelfde: de behoefte om iets te vertellen, een gevoel vast te leggen of een gedachte hoorbaar te maken.

Zo ontmoeten verleden en heden elkaar. De jonge dichter van toen en de muzikale verhalenverteller van nu. Met oude woorden, nieuwe composities en technieken die vroeger eenvoudigweg niet bestonden.

Want een gedicht hoeft niet te eindigen op de laatste bladzijde. Soms begint het daar pas.

Huibert van der Meer